Recykling wosku na świeczki zrób to sam? To nie tylko oszczędność, ale także kreatywna zabawa. Oto jak wykonać świeczki własnoręcznie. Artykuł o recyklingu świeczek? To idealny moment! Po świętach Bożego Narodzenia zapewne znajdziecie w domu sporo resztek wosku, idealnego do stworzenia unikalnych świeczek zrób to…
Indeks1 Ściana ze światełkami i zdjęciami (ściana ze światłami i zdjęciami 50 vol)2 Szklane wazony z lampkami bożonarodzeniowymi (szklane wazony z lampkami bożonarodzeniowymi 110 vol)3 Świąteczne lampki na zewnątrz (880 vol): propozycja na cały rok4 Świąteczne lampki w pokoju dla dzieci, magiczny akcent dla twoich…
Od dzieciństwa poznajemy główne postacie szopki: Świętą Rodzinę, czyli Marię, Józefa i oczywiście Dzieciątko Jezus, wołu i osła, które ogrzewają Jezusa w żłóbku, oraz pasterzy, którzy przybyli, by zobaczyć narodziny Jezusa. Adoracja pasterzy to kluczowy moment nie tylko w kontekście Bożego Narodzenia, ale także w całej historii przyjścia Jezusa na świat jako człowieka dla ludzi.
To właśnie to wydarzenie, opisane wyłącznie w Ewangelii według Łukasza, jest tak wyjątkowe ze względu na to, kim byli jego bohaterowie. Syn Boży dopiero co przyszedł na świat; to początek realizacji boskiego planu, początek drogi prowadzącej ludzkość do Nowego Przymierza i Zbawienia.
W Starym Testamencie Bóg przemawiał do królów, proroków, patriarchów i kapłanów. Wysyłał swoich posłańców, aniołów, aby oświecili umysły tych, którzy mieli prowadzić narody i dusze, przygotowując drogę na przyjście Mesjasza. Jednak w Nowym Testamencie coś zaczyna się zmieniać. W Ewangelii Łukasza archanioł Gabriel pojawia się najpierw Zachariaszowi, by ogłosić, że mimo podeszłego wieku stanie się ojcem; on i jego żona Elżbieta będą rodzicami Jana Chrzciciela. Gabriel odwiedza również Maryję z Nazaretu, prosząc ją, by przyjęła w swoim łonie Syna Bożego i zaakceptowała przeznaczenie, które ją czeka. Potem anioł objawia się Józefowi we śnie, nakazując mu, aby nie porzucał Maryi, lecz ją chronił i kochał razem z Dzieciątkiem, które się narodzi.
Zachariasz był kapłanem, natomiast Maria i Józef byli zwykłymi, pokornymi ludźmi, choć wybranymi do wielkich rzeczy.
W Ewangelii według Łukasza (Łk 2, 8-14), jedynej spośród kanonicznych ewangelii, która opisuje to wydarzenie, czytamy, że aby ogłosić narodziny Jezusa, Bóg nie kieruje się do uczonych i ludzi władzy, kapłanów czy proroków. Wysyła anioła, by przemówił do biednych pasterzy koczujących pod gołym niebem ze swoimi owcami, ludzi „strzegących nocą swoich stad”. Anioł ukazuje się im, a „chwała Pańska zajaśniała wokół nich”. Anioł mówi: „Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A oto znak dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. Zaraz potem „zastęp niebieskich aniołów” dołącza do niego, śpiewając chwałę Bogu. Trudno wyobrazić sobie coś bardziej rewolucyjnego! Trudno też wyobrazić sobie zdziwienie tych ludzi, którzy nie posiadali niczego prócz swoich stad, nie mieli wiedzy ani wykształcenia, jak wielu innych. Łukasz mówi, że „ogarnął ich wielki strach”, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę pojawienie się jednego, a potem wielu aniołów jaśniejących światłem. Jednak bez wahania odpowiadają na zaproszenie i wyruszają, pełni lęku, lecz zdeterminowani, aby zobaczyć to niezwykłe Dzieciątko. Podążając za wskazówkami anioła, „znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę leżące w żłobie. A ujrzawszy, opowiedzieli, co im zostało powiedziane o tym Dzieciątku”.
Epizod kończy się powrotem pasterzy do swoich zajęć, „oddających chwałę i wielbiących Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, zgodnie z tym, co im powiedziano”.
Oprócz piękna tej ewangelicznej opowieści, jej symboliczne znaczenie jest jasne i możemy analizować je na różnych płaszczyznach. Sam fakt, że anioł ogłasza narodziny Jezusa w nocy — czasie, gdy ludzie są najbardziej narażeni, wrażliwi, czasie marzeń, refleksji, lęków i wyborów — pokazuje, że nic nie jest przypadkowe w boskim planie. Bóg posyła anioła do zwykłych, prostych ludzi, którzy nic o Nim nie wiedzą, ludzi niegodnych według ludzkich standardów. Ale tak właśnie każdy człowiek wygląda przed spotkaniem z Bogiem, i nic dziwnego, że reakcja pasterzy to zdumienie i lęk. Wielkość Boga ich przerasta, Jego światło ich ogarnia, ale nie jako coś, czemu można jedynie przyglądać się, lecz jako coś, czego są częścią, czego czują się maleńką, lecz cenną i niezastąpioną częścią. W ten sposób Syn Boży wkracza w świat i historię wszystkich ludzi, którzy są gotowi wierzyć, przyjąć znaki i przesłanie Boga i zachować je w sercu.
Później do groty Narodzenia przybędą Trzej Królowie, symbolizujący potężnych i mędrców, tych, którzy znali proroctwa i wiedzieli o przyjściu Mesjasza. To oni ogłoszą narodziny Jezusa wśród swoich równych, ale pierwszymi, którzy oddali pokłon Dzieciątku w tę szczególną noc, na zawsze pozostaną pokorni pasterze, odwiedzeni przez anioła zstępującego z nieba.
Indeks1 Świąteczne dekoracje na stół.2 Dekoracje świąteczne na stół3 Ozdoby i ręcznie robione świeczniki4 Podkładki pod kubki i talerze Świąteczny stół to symbol gościnności i rodzinnej intymności. Oto jak udekorować stół na Boże Narodzenie. Lato właśnie się skończyło, a jednak już zdaje się być wspomnieniem.…
Indeks1 Kalenda Bożonarodzeniowa2 Nowenna Bożonarodzeniowa3 Cztery msze na Boże Narodzenie4 Msza Bożonarodzeniowa wcześniej Msza bożonarodzeniowa to jeden z najważniejszych momentów duchowych w roku dla każdego chrześcijanina. Poznajmy Kalendę Bożonarodzeniową oraz inne wyjątkowe obrzędy. Wspomnienie mszy bożonarodzeniowej, odprawianej o północy, jest jednym z najbardziej wzruszających dla…
Nazwa scarabattola brzmi nieco dziwnie, wręcz zabawnie, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę, że to, do czego się odnosi, wcale nie jest zabawne. Pochodzi od hiszpańskiego słowa escaparrate, oznaczającego witrynę, oraz może być związana z dialektalnym słowem carabàttolo, czyli słoik. Hiszpańskie pochodzenie wydaje się jednak bardziej odpowiednie, ponieważ scarabattola to nic innego jak mała gablotka, rodzaj witrynki służącej do przechowywania obrazu świętego lub artystycznej kompozycji przedstawiającej scenę z Pisma Świętego, epizod z życia Maryi, Jezusa lub świętego. Termin ten jest również używany jako synonim kapliczki, oznaczając szklaną osłonę przeznaczoną do ochrony relikwii i przedmiotów sakralnych podczas adoracji.
Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku scarabattola była uważana za formę sztuki, zwłaszcza w Neapolu, na Sycylii i w Rzymie. Te unikatowe witrynki były tworzone, aby chronić święte dzieła przed wpływem warunków atmosferycznych i zniszczeniem. Dewocjonalia najczęściej podziwiane w tradycji neapolitańskiej tamtych czasów to małe rzeźby, często będące kopiami znanych dzieł sztuki, wykonane z papier-mâché, gipsu lub woskowej ceroplastyki (technika stosowana również do tworzenia modeli anatomicznych), często pokryte drogimi tkaninami i delikatnymi ozdobami.
Wyrazistość postaci oraz precyzja wykonania sprawiały, że starodawna scarabattola była uważana za dzieło sztuki, godne zdobienia kościołów, klasztorów, rodzinnych kaplic, a nawet prywatnych domów. W odróżnieniu od kapliczek i szklanych gablot, które zamykały rzeźbę ze wszystkich stron, scarabattola była meblem, często wykonanym z rzeźbionego drewna, z pozłoceniami i bogatymi zdobieniami, jak na przykład sycylijskie scarabattole, zdobione masą perłową i koralem, z jedną ścianą szklaną, którą można było otworzyć.
Oprócz scen zaczerpniętych z Ewangelii, takich jak ucieczka do Egiptu, Zdjęcie z Krzyża, Opłakiwanie Chrystusa czy Zmartwychwstanie, a także przedstawienia Maryi Dziewicy, scarabattola była ściśle związana z tradycją neapolitańskiej szopki bożonarodzeniowej. Szopka neapolitańska to forma sztuki ludowej, wyrażająca głęboką, visceralną pobożność. Łączy fantazję i wiarę, tworząc wyrazistą formę, która łączy sacrum i profanum, religijną symbolikę i folklor, zgodnie z odwiecznymi zasadami. Postacie z XVIII-wiecznej neapolitańskiej szopki kryją w sobie głębokie, zaskakujące znaczenia, które odzwierciedlają życie codzienne Neapolu, najuboższych mieszkańców, z ich wadami i dziwactwami, grzechami i tęsknotą za Niebem, oraz mistyczną symbolikę, nie zawsze chrześcijańską.
Te postacie, a także sceny związane z narodzeniem Jezusa, tzw. Narodzeniem Pańskim, od zawsze były popularnym motywem wypełniającym scarabattole. Z jednej strony można przypisać tę sztukę neapolitańskim rzemieślnikom tworzącym szopki, z drugiej nie można zapominać o silnych wpływach artystycznych i literackich, które przetrwały do dzisiejszych czasów. Nadal można kupić piękne scarabattole, zawierające reprodukcje scen Narodzenia Pańskiego i postaci z szopki.
W naszym sklepie internetowym znajdziecie również kilka z nich, takich jak urocza Szopka pod szklaną kopułą, wykonana z żywicy i chroniona szklaną kopułą o wysokości 45 cm. Kopułę można zdjąć, a kompozycja pozostaje na eleganckim, dekorowanym piedestale z brązu.
Innym przykładem cennej scarabattoli, dostępnej w naszym sklepie, jest scena Narodzenia Pańskiego pod szklaną kopułą w stylu arabskim, wykonana przez neapolitańskich rzemieślników, którzy odtwarzają nieprzemijający urok swojej tradycji. Figurki o wysokości około 6,5 cm są ręcznie malowane i pokryte specjalnie formowaną tkaniną.
W okresie Bożego Narodzenia scarabattola może zastąpić tradycyjną szopkę w waszym domu, nadając mu jednocześnie ponadczasowy urok dzieła sztuki.
13 grudnia obchodzimy dzień Świętej Łucji, który wyprzedza o kilka dni święto Bożego Narodzenia. Kim jest ta Święta wpisana w tradycję szczególnie w wielu regionach Włoch? O tej porze roku znaki nadchodzącego Bożego Narodzenia są zauważalne coraz mocniej. Dni stają się krótsze, noce dłuższe, dzieci…
Pokrowiec na podstawę choinki to dodatkowy element stylu, który sprawi, że Twój świąteczny wystrój domu będzie jeszcze piękniejszy i bardziej oryginalny. Pokrowiec na podstawę choinki? Oczywiście! To również jest częścią niekończących się sposobów na dekorowanie naszej choinki podczas najpiękniejszych świąt w roku. W przeszłości opublikowaliśmy…
Wśród wielu charakterystycznych postaci, które ożywiają neapolitański żłóbek, znajduje się pewna „para”, która nigdy nie może zabraknąć. To dwaj zampognari: starszy grający na zampogna i młodszy grający na ciaramella, rodzaju fletu o wysokim dźwięku. Oboje ubrani są jak pasterze i zazwyczaj ustawiani są obok groty lub szopki Narodzenia Pańskiego. Wygląda na to, że już w żłóbku przygotowanym przez św. Franciszka z Asyżu w Greccio w 1223 roku znajdowało się dwóch zampognari. Dzieje się tak, ponieważ tradycja zampognari jest naprawdę bardzo stara, sięga odległej przeszłości spowitej legendą i pogaństwem, a dopiero z czasem chrześcijaństwo ukształtowało ich postacie, czyniąc ich postaciami, które znamy.
Szopka w Greccio: szopka św. Franciszka
Jaka jest historia szopki? Skąd wzięła się ta tradycja, którą co roku odtwarzamy? Oto historia pierwszej…
Pewne jest, że obecność zampognari na Boże Narodzenie, grających na ulicach wsi i miast w dni świąteczne, ubranych w typowe stroje, jest powtarzającą się tradycją od wieków i nadal bardzo powszechną. W rzeczywistości w regionach południowych i na terenach wiejskich, szczególnie dźwięk zampogna i obecność zampognari są kojarzone ze świętami nie tylko w okresie Bożego Narodzenia, ale przez cały rok. Z powodu transhumancji, migracji i przemieszczania się pracowników z południa na północ, tradycja ta rozszerzyła się, a występy zampognari rozprzestrzeniły się niemal wszędzie, szczególnie w okresie Bożego Narodzenia. W okresie Bożonarodzeniowym zampognari zazwyczaj zaczynają działać podczas Nowenny Niepokalanego Poczęcia, 8 grudnia, kiedy to można ich usłyszeć na ulicach, intonujących melodie poświęcone Niepokalanej Dziewicy. Ich repertuar składa się z muzyki i pieśni tradycyjnych.
W Neapolu tradycja grających zampognari jest tak głęboko zakorzeniona, że trudno sobie wyobrazić Boże Narodzenie bez dźwięku ich instrumentów stanowiącego stałe tło świątecznych dni. A to pomimo prób ograniczenia ich obecności na przestrzeni wieków.
Tradycja wiąże narodziny zampognari z bogiem Panem, greckim bóstwem związanym ze światem pasterzy i pasterstwa. Symbol „wszystkiego”, Pan był często przedstawiany zarówno z cechami męskimi, jak i żeńskimi, zwłaszcza z przedmiotami i instrumentami, które odwoływały się do obu płci. Zampogna miałaby być ewolucją fletu lub syringy granej przez Pana. Składa się z worka zwanego miechem wykonanego ze skóry kozy lub owcy, z którego wychodzą piszczałki, niektóre przeznaczone do grania stałej nuty (bordone), inne używane do intonowania melodii. Miech napełnia się powietrzem i działa jak zbiornik, umożliwiając grającemu utrzymanie stałego dźwięku nawet wtedy, gdy bierze oddech. To właśnie kapłani Pana mieli stworzyć ten instrument, łączący w sobie męskie i żeńskie cechy ich Boga w kosmicznej jedności. Pan był związany z przesileniem zimowym, świętem, które celebrowało odrodzenie słońca i które z czasem przekształciło się w chrześcijańskie Boże Narodzenie. W ten sam sposób zampogna przekształciła się z instrumentu pogańskiego w jeden z symboli Bożego Narodzenia, związany ze środowiskiem pasterzy wędrownych, którzy z nadejściem zimy schodzili z górskich pastwisk, aby udać się do wiosek i miast na równinie. Tutaj, aby zarobić na życie, intonowali swoje melancholijne i sugestywne melodie.
W Neapolu w XVIII wieku zampognari przybywający z gór towarzyszyli swoimi instrumentami śpiewom modlitewnym prowadzonym przez Alfonsa Marię de’ Liguori, autora między innymi melodii Tu scendi dalle stelle. Obecnie w Neapolu istnieją stowarzyszenia powstałe w celu zachowania tych fascynujących postaci z tradycji Bożonarodzeniowej i nie tylko, które modernizacja grozi wyeliminowaniem.
Wśród wielu postaci, które przybyły uczcić narodziny Jezusa, zampognari zawsze zajmują ważne miejsce. Są pasterzami, często towarzyszą im małe stada owiec, i intonują swoje melodie przy szopce, aby pocieszyć Świętą Rodzinę i ukołysać sen Dzieciątka Jezus.
W naszym sklepie internetowym znajdziesz wiele figurek szopek poświęconych tym malowniczym postaciom, wykonanych z terakoty, drewna, ale także żywicy i PCV, dla każdego rodzaju szopki i na każdą kieszeń. Na przykład Zampognaro z dudą to wspaniała figurka z terakoty o wysokości 10 cm, wykonana w Neapolu przez rzemieślników, którzy zawsze byli oddani neapolitańskiej tradycji jasełek. Jego dudę wykonano z drewna i tkaniny z efektem skóry, a cała statuetka jest ręcznie montowana i pokryta tkaniną, poddana obróbce i ukształtowana, tworząc wyjątkowe dzieło sztuki.
Pasterz z dudą o wysokości 12 cm jest wykonany z tworzywa sztucznego, ale z wykończeniem przypominającym drewno i w całości ręcznie malowany przez wyspecjalizowany personel.
Bardziej ekonomiczny, ale nadal bardzo efektowny,Mężczyzna grający na trzcinowej piszczałce nadaje się do szopki z figurkami o wysokości około 16 cm, podczas gdy mały Trzcinowy Grajek z szopki Fontanini jest wykonany z żywicy, ma zaledwie 4 cm wysokości, ale jest wykonany w całości we Włoszech i precyzyjnie ręcznie malowany przez rzemieślników specjalizujących się w szopkach.
Indeks1 Produkty od wspólnoty Nuovi Orizzonti2 Produkty z projektu Mato Grosso3 Produkty z klasztorów Solidarne pomysły na prezenty, które sprawią, że święta będą lepsze dla wszystkich, zarówno bliskich, jak i dalekich. Oto nasze propozycje Wybieranie solidarnych pomysłów na prezenty na Boże Narodzenie to etyczny wybór,…
Indeks1 Czy gwiazda betlejemska jest trująca?2 Czy Coca-Cola wymyśliła postać Świętego Mikołaja?3 Jakie są korzenie choinki?4 Kim jest Befana?5 Czy gwiazda betlejemska prowadziła Trzech Króli? Wszystko, co wiecie (lub wydaje wam się, że wiecie) o świętach Bożego Narodzenia. 5 mitów, które należy obalić! W okresie…
Indeks
Każdego roku, od października do stycznia, ulice wypełnia szczególnie ciepła atmosfra, którą kreują zbliżające się świąta bożonarodzeniowe. Dajemy się ponieść tej mozaice kolorów, migoczących światełek i melodyjnych piosenek, których echo rozlega się po ulicach miast. Każdy z nas, na swój mały sposób, próbuje odtworzyć tę samą atmosferę i ciepło w swoim otoczeniu i aby to zrobić nie można pominąć jednej z najpopularniejszych dekoracji ostatnich lat: wieńców bożonarodzeniowych. Dekoracje z nordyckim akcentem rozprzestrzeniły się bardzo szybko również u nas. Zobaczmy razem kilka pomysłów i sugestii, aby w pełni wykorzystać ich potencjał.
Wianki świąteczne są zawsze odpowiednią dekoracją. W różnych rozmiarach, stylach i kolorach, łatwo dopasowują się do każdego otoczenia.
Umieszczenie wianka na drzwiach wejściowych to tylko jeden ze sposobów w jaki można je wykorzystać i prawdopodobnie również najbardziej klasyczny. Ale czy istnieją również inne sposoby ich wykorzystania? Można zawsze eksperymentować, polegając na swojej wyobraźni i inwencji twórczej.
Możesz umieścić go na środku stołu, na przykład razem ze świecami, które pasują kolorystycznie do reszty dekoracji, powiesić tak jak obraz na białej ścianie, ułożyć na półkach w kąciku do nauki lub na półce z książkami, lub jako alternatywę dla klasycznych dekoracji okiennych, nadając wnętrzom z pewnością więcej charakteru.
Pomysły są nieskończone. Zaufaj nam, żaden nie może być nieudany.
Trendy na nadchodzący rok sugerują, że najpopularniejsze wianki to te, których bazą są neutralne, naturalne kolory – biel śniegu, zieleń jodły, brąz gałązek i czerwień jagód.
Do naszych ulubionych należą z pewnością te wykonane wyłącznie z szyszek sosnowych.
Naturalne lub kolorowe, wianki z szyszek kojarzą się z naturą ale nie są banalne, potrafią przełamać monotonię świątecznych stołów, zwłaszcza jeśli są wzbogacone o mini-lampki LED zasilane bateriami.
Oczywiście wszystko zależy od efektu jaki chcemy osiągnąć. Dla tych, którzy kochają kolory i wolą girlandę, która się wyróżnia, pomysłem może być zakup takiej złożonej z wielu świątecznych bombek w różnych kolorach.
Istnieje wiele elementów, które można dodać do prostej zielonej girlandy, aby dać jej nowe życie i zupełnie inny charakter. Wykorzystaj więc wstążki, kokardy, szyszki i dzwoneczki, aby osiągnąć efekt, którego naprawdę pragniesz.
Dla tych, którzy lubią rzeczy proste i romantyczne, sznur światełek w ciepłym odcieniu do owinięcia wokół prostego wianka z sosnowych igieł jest najprostszym, najszybszym i najbardziej efektownym rozwiązaniem.
Alternatywnie możesz zdecydować się na przymocowanie do niej kolorowych wstążek lub świątecznych bombek. Wystarczy niewiele, sznurek lub trochę gorącego kleju, aby przymocować wybrane elementy i uzyskać efekt, który można zmieniać według upodobania.
Jeśli natomiast uwielbiasz eksperymentować i wychodzić poza utarte schematy, możesz wybrać coś, co przywodzi na myśl Prowansję. Możemy przymocować do prostego, okrągłego drutu gałązki lawendy, zasuszone lub sztuczne, lub, dla jeszcze bardziej niezwykłego efektu, możesz zdecydować się na wymieszanie kilku stylów, dodając gałązki do twojej girlandy wykonanej z sosnowych gałęzi. Będzie się to prezentować naprawdę szykowanie!
