Czym jest Tron Świętego Piotra? Czym jest ten cenny artefakt i gdzie się znajduje? Co obchodzimy 22 lutego?
22 lutego obchodzimy szczególne święto liturgiczne. Kościół katolicki obchodzi Tron Świętego Piotra (Cathedra Petri). Ale czym on jest? Przede wszystkim Tron Świętego Piotra to przedmiot, a konkretnie drewniane krzesło lub tron, który według tradycji należał do świętego Piotra, gdy był biskupem Rzymu i pierwszym papieżem. W kręgach religijnych Tron, czyli cathedra, to miejsce, z którego biskup udziela błogosławieństwa i zwraca się do wiernych, jako przedstawiciel Jezusa na ziemi. Jest symbolem władzy i odpowiedzialności biskupiej i zazwyczaj umieszczany jest w widocznym miejscu w kościołach, pośrodku absydy lub w prezbiterium, otoczony ławkami zarezerwowanymi dla księży asystujących biskupowi. Wystarczy powiedzieć, że termin „Katedra” pochodzi od słowa „cathedra”: katedra to kościół, w którym mieści się Katedra, a zatem samo serce diecezji biskupiej.

Od słowa „cathedra” jako obiektu, termin ten rozwinął się, aby wskazać na funkcję biskupa Rzymu w ogóle, a świętego Piotra w szczególności, jego rolę przywódcy i nauczyciela chrześcijaństwa, jako pasterza wybranego przez Jezusa do przewodzenia Jego Kościołowi. To właśnie ta misja, misja Piotra i wszystkich papieży, którzy przyszli po nim, jest obchodzona 22 lutego.
Katedra Świętego Piotra Berniniego
Katedra Świętego Piotra jako obiekt to drewniany tron znajdujący się w Bazylice Świętego Piotra w Watykanie. Później wokół niego wzniesiono brązowy tron. Kopia tego samego tronu znajduje się w Muzeum Historyczno-Artystycznym Skarbca Świętego Piotra, do którego można wejść z wnętrza bazyliki. To, co powszechnie znamy jako Tron Świętego Piotra, pochodzi w rzeczywistości z IX wieku n.e. i było darem od Karola II, zwanego Łysym, króla Franków, dla papieża Jana VIII, gdy ten przybył do Włoch, aby zostać koronowanym na cesarza.

San Pietro in Vaticano: Kościół symboliczny dla całego świata chrześcijańskiego
San Pietro in Vaticano to bazylika pełna znaczeń, tajemnic i dzieł sztuki sakralnej znanych…
W latach 1656–1665 Gian Lorenzo Bernini stworzył wokół Tronu wspaniałą barokową kompozycję, którą do dziś możemy podziwiać w absydzie Bazyliki Świętego Piotra. Tron Świętego Piotra Berniniego ma 7 metrów wysokości i zwieńczony jest dwoma cherubinami trzymającymi insygnia papieskie. Główna konstrukcja składa się z czterech dużych brązowych posągów podtrzymujących platformę, na której spoczywa samo Tron. Posągi przedstawiają czterech Doktorów Kościoła greckiego i łacińskiego: świętego Augustyna, świętego Ambrożego, świętego Anastazego i świętego Jana Chryzostoma. W rzeczywistości Tron wydaje się unosić w powietrzu na łożu złotych chmur, dzięki kunsztowi rzeźbiarza. Pozłacana płaskorzeźba, która tworzy oparcie Krzesła, jest dziełem rzeźbiarza Giovanniego Paolo Schora, wzorowanego na projektach Berniniego. Przedstawia epizod Pasce oves meas (Paś owce moje), kiedy to Zmartwychwstały Jezus ukazał się apostołom nad brzegiem Jeziora Tyberiadzkiego i powierzył swoją trzodę Piotrowi, aby ją strzegł i prowadził. Boki siedziska przedstawiają Umycie Nóg i Przekazanie Kluczy (traditio clavium), jeden z najczęściej powtarzających się motywów wczesnochrześcijańskiej sztuki: Jezus wręcza Piotrowi klucze, nadając mu w ten sposób prymat papieski.

Budowę wieńczy duży witraż, otoczony unoszącą się chwałą aniołów, promieni i złotych obłoków. W centrum witraża znajduje się gołębica, symbolizująca Ducha Świętego, przewodnika Piotra i jego następców.
Przed Katedrą św. Piotra, również autorstwa Berniniego, możemy podziwiać Baldachim św. Piotra, jeden z najwspanialszych zabytków epoki baroku, umieszczony nad ołtarzem głównym.
Święto Katedry św. Piotra
Pierwotnie istniały dwa święta liturgiczne poświęcone Katedrze św. Piotra: jedno 18 stycznia i jedno 22 lutego. Pierwsze obchodzono w Kościele Zachodnim, drugie w Kościele Wschodnim. Po rewizji kalendarza rzymskiego zniesiono „podwójne” święta, a obchody Katedry św. Piotra odbywały się 22 lutego.
Tradycja uważa również, że te dwa święta wyrażają dwa główne momenty w życiu i misji św. Piotra: przed i po podróży do Rzymu, gdzie zmarł. Pierwszy okres jego życia odpowiadałby zatem innej Katedrze – Antiochii, miejscu jego pierwszego urzędu nauczycielskiego.
Cathedra Petri
Doktryna, która rozwinęła się od III wieku n.e., również przyjęła nazwę cathedra Petri. Według niej Jezus powierzył świętemu Piotrowi podwójną władzę: pierwszego spośród apostołów i pierwszego biskupa Rzymu. Na tej teologii prymatu Kościół katolicki oparł roszczenie papieża do wyższości nad wszystkimi biskupami oraz centralizację władzy duchowej i doczesnej w Rzymie.
















