Najświętsze Imię Jezus: Kult, znaczenie symboliczne i wyznanie wiary
Aby zrozumieć wagę, jaką katoliccy chrześcijanie przypisują Najświętszemu Imieniu Jezus, wystarczy rozważyć, jak Jego uczniowie i naśladowcy postanowili nazywać siebie chrześcijanami. Sama tożsamość osoby i wspólnoty, do której należą, wyraża się w tym atrybucie, który ma swoje korzenie w Jezusie Chrystusie.
Przyjrzyjmy się również znakowi krzyża, którym wzywane są imiona Ojca, Syna i Ducha Świętego. To właśnie w tym prostym, a zarazem potężnym znaku, w tym wezwaniu do Trójcy Świętej, streszcza się Credo każdego chrześcijanina – wola poświęcenia każdego oddechu, każdego czynu, każdego dnia ziemskiego życia Imieniu Ojca, Syna i Ducha Świętego, którzy są Trzema i Jednym, w pierwszej Tajemnicy Wiary.

Trójca Święta: znaczenie i ikonograficzne przedstawienie
Pojęcie Trójcy Świętej streszcza fundamentalną doktrynę Kościoła katolickiego: Bóg jest jeden i jedyny…
Musimy pamiętać, że w starożytności imiona posiadały wewnętrzne znaczenie, wyrażające istotę ich nosiciela, ich misję, ich przeznaczenie, ale także dynamiczną treść, rodzaj wewnętrznej mocy, która, jeśli była znana, mogła doprowadzić tego, kto ją znał, do poznania rzeczy lub osoby, która ją nosiła. „Kto zna imię, zna również rzeczy” – powiedział grecki filozof Platon. Znajomość nazwy rzeczy oznacza znajomość samej rzeczy, a zatem znajomość imienia człowieka pozwala uchwycić jego istotę, umieszczając go w prawidłowym i zdefiniowanym wymiarze. Nieprzypadkowo dla starożytnych znajomość imienia osoby była niezbędna do rzucenia na nią uroku.
Żydzi nadawali dzieciom również imiona, które ze względu na swoją kompozycję i etymologię oddawały noworodka pod Bożą opiekę (imiona teoforyczne, takie jak Izajasz, Jahwe zbawia, czy Jozue, Jahwe jest zbawieniem), lub imiona wyrażające wydarzenie lub stan związany z narodzinami dziecka, takie jak Ben-Oni, syn Racheli, którego imię oznacza „syn mojego bólu”. Dotyczyło to również Jezusa, jak zobaczymy.

Jaka jest różnica pomiędzy Judaizmem a Chrześcijaństwem?
aka jest różnica pomiędzy Judaizmem a Chrześcijaństwem? Czy Bóg Żydów i Chrześcijan jest tym samym Bogiem…
Nabożeństwo do Najświętszego Imienia Jezus było częścią Kościoła, zanim jeszcze zaczęto je wymawiać. Przypomnijmy, jak pierwsi chrześcijanie nazywali Jezusa Chrystusa akronimem ichthys, będącym łacińską transliteracją greckiego słowa ἰχθύς, ichthýs, oznaczającego rybę, i używali symbolu ryby do Jego identyfikacji. Tytuł ten pochodzi z Ewangelii i to właśnie Piotr użył go po raz pierwszy, gdy Jezus powierzył mu swój Kościół:
„Gdy Jezus przybył w okolice Cezarei Filipowej, pytał swoich uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». 15 Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Jezus rzekł do niego: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony! Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. A Ja ci powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą” (Mt 16, 113-18).
Akronim ichthys w rzeczywistości oznacza Iesùs CHristòs THeù HYiòs Sotèr, czyli Jezus Chrystus Syn Boży Zbawiciel.
Najświętsze Imię Jezus: znaczenie kultu
Kult Najświętszego Imienia Jezus został uświęcony między XIV a XV wiekiem dzięki świętemu Bernardynowi ze Sieny, franciszkańskiemu teologowi i kaznodziei, który stworzył trygram z literami IHS na niebieskim tle, otoczony słońcem z 12 promieniami. Później papież Klemens VII uznał kult (1530) i powierzył zakonowi franciszkanów zadanie odmawiania Oficjum Najświętszego Imienia Jezus.

Kalendarz rzymski początkowo umieszczał liturgiczne wspomnienie Najświętszego Imienia Jezus w drugą niedzielę po Objawieniu Pańskim, a następnie w niedzielę między 2 a 5 stycznia. Usunięte z kalendarza w 1969 roku, święto zostało przywrócone na mocy zarządzenia Jana Pawła II i ustalone na 3 stycznia jako wspomnienie opcjonalne.
W Martyrologium Rzymskim święto Imienia Jezus jest określone kilkoma wersetami z Listu do Filipian: „Najświętsze Imię Jezus, przed którym jedynym, na niebie i na ziemi, i pod ziemią, powinno zgiąć się wszelkie kolano ku chwale Boskiego Majestatu” (Flp 2, 9-11). To sformułowanie doskonale oddaje moc imienia Jezus, przed którym wszyscy powinni klęczeć na znak szacunku i pobożności.

Obrządek ambrozjański i obrządek rzymski: przyjrzyjmy się różnicom
Obrządek ambrozjański i rzymski. Czym się różnią? Jak to możliwe…
Imię Boga
W religii żydowskiej i chrześcijańskiej imię Boga to JHWH. To właśnie pod tym imieniem objawił się Mojżeszowi w Starym Testamencie (Wj 3,14), a imię to, zwane tetragramem, ponieważ składa się z czterech hebrajskich liter יהוה (jod, he, waw, he), było używane w Biblii hebrajskiej, Tanachu, a dla chrześcijan – w Starym Testamencie. W Biblii i tradycji żydowskiej używa się również innych imion odnoszących się do Boga, ale tetragram występuje sześć tysięcy osiemset razy. Dla Żydów było ono zbyt święte, by je wymawiać, a dokładna transliteracja dawno zaginęła. Aby wzywać Boga w modlitwie, Halacha (prawo żydowskie) zaleca używanie formy Adonaj lub, alternatywnie, formy bezosobowej HaSzem, Imię, lub hakadosz baruch hu, Święty, Błogosławiony. Istnieją inne imiona, których Żydzi używali do wzywania lub wskazywania Boga, takie jak Elohim, liczba mnoga od Eloah, oznaczająca Boga Abrahama, Boga Izaaka i Boga Jakuba. W Dziesięciu Przykazaniach, jihyeh lecha elohim acherim al panay oznacza „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”.
Dla uczonych najpoprawniejsze znaczenie imienia Jahwe to „On stwarza to, co istnieje”, i widzimy, jak dając wiarę tej tradycji, imię Boga pokrywa się z Jego dziełem i Jego wolą.
Imię Jezus
Skupmy się na znaczeniu imienia Jezus. To anioł Boży zasugerował świętemu Józefowi imię, jakie powinien nadać dziecku, które miało narodzić się z łona Maryi, jego żony. Dziecko poczęte mocą Ducha Świętego i uczynione z tej samej substancji co Ojciec, w dziewiczej dziewczynie, samo poczęte bez grzechu. „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki, albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1, 21-25).
Imię Jezus pochodzi od aramejskiego imienia יֵשׁוּעַ, Jeszua, później zitalianizowanego jako Jozue. Jego znaczenie brzmi: „JHWH jest zbawieniem” lub „JHWH zbawia”: Bóg zbawia. Widzimy zatem, jak imię, które anioł wybrał dla Jezusa, podsumowuje Jego misję, powód Jego przyjścia pośród ludzi. Przychodzi, aby zbawić, stać się narzędziem i ofiarą w imię Ojca i w imię wszystkich ludzi.
„I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym moglibyśmy być zbawieni” – czytamy w Dziejach Apostolskich (Dz 4,12). To niezwykłe, że Jezus narodził się i od razu otrzymał imię boskie, które nie było imieniem Boga, ale mimo to wskazywało na Jego cechę, Jego wolę. Z tego powodu od samego początku imię Jezusa staje się wezwaniem i źródłem zbawienia, zarówno dla tych, którzy szukają wolności od grzechu, jak i dla tych, którzy cierpią z powodu bólu fizycznego i niepełnosprawności. Tylko w Jego świętym imieniu ludzie mogą pragnąć Życia Wiecznego.
Według Ewangelii Mateusza Jezus jest również nazywany Emmanuelem, Bogiem z nami, Synem Boga żywego.


















