Święta Faustyna Kowalska, Apostołka Miłosierdzia

Święta Faustyna Kowalska, Apostołka Miłosierdzia

5 października przypada liturgiczne wspomnienie św. Faustyny ​​Kowalskiej, mistyczki i czcicielki kultu Bożego Miłosierdzia

Święta Faustyna Kowalska jest jedną z najwybitniejszych postaci w historii współczesnego Kościoła. Znana również jako Apostołka Bożego Miłosierdzia, była wielką mistyczką, prorokinią i wzorem duchowości i wiary, do tego stopnia, że ​​zalicza się ją do grona najukochańszych świętych wszech czasów. Jej wielką zasługą było szerzenie kultu Bożego Miłosierdzia na całym świecie.

Święta Faustyna Kowalska wywarła silny wpływ na Jana Pawła II, który kanonizował ją w 2000 roku i ustanowił Niedzielę Miłosierdzia Bożego, która wzięła swoją nazwę od imienia polskiej świętej i w roku liturgicznym przypada na Niedzielę Wielkanocną, następną po Wielkanocy.

Niezwykłe życie świętej Faustyny ​​i jej zaangażowanie w szerzenie orędzia o Bożym Miłosierdziu zainspirowały miliony ludzi do poznania i doświadczenia Bożego miłosierdzia w swoim życiu. Jej dziedzictwo trwa nadal poprzez kult Bożego Miłosierdzia, niosąc pocieszenie i nadzieję tym, którzy szukają Bożej łaski i odkupienia.

Życie Siostry Faustyny

Święta Faustyna Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w małej wsi w Polsce. Jako młoda kobieta przejawiała głęboką pobożność religijną i silne pragnienie służenia Bogu, ale musiała odłożyć swoje powołanie na bok, by pracować i utrzymać rodzinę. Wezwanie do życia duchowego stawało się jednak coraz trudniejsze do zignorowania. Jezus ukazywał się jej wielokrotnie, ganiąc ją za wahania i wzywając do powrotu do obowiązków. W końcu, w wieku 20 lat, po odrzuceniu przez kilka instytucji, wstąpiła do klasztoru Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie. Przyjęła imię siostra Maria Faustyna i od początku charakteryzowała swoje życie zakonne wielką surowością, nadwyrężając słabe zdrowie częstymi postami i niestrudzoną pracą. W końcu, wolna, by służyć Chrystusowi, połączyła się z Nim głębokim zjednoczeniem, umacnianym modlitwą i kontemplacją. Podczas rozmów z Jezusem zakonnica otrzymała od Niego zadanie szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia. Głównym posłannictwem świętej Faustyny ​​było szerzenie świadomości Bożego miłosierdzia oraz zachęcanie do częstej spowiedzi i Komunii świętej. Jezus nauczył ją Koronki do Miłosierdzia Bożego – potężnej modlitwy o Boże miłosierdzie dla całego świata.

Dlaczego Apostołka Miłosierdzia

W 1931 roku siostra Faustyna miała wizję, która doprowadziła ją do stworzenia kultu Bożego Miłosierdzia. Podczas gdy zakonnica modliła się w swojej celi, ukazał jej się Jezus, odziany w białą szatę, z jedną ręką wzniesioną do błogosławieństwa, a drugą położoną na piersi. Z tej ręki wyszły dwa jaśniejące promienie: jeden biały, a drugi czerwony. Jezus powiedział jej, że pierwszy symbolizuje Wodę oczyszczającą dusze, drugi Krew, narzędzie zbawienia i życia. Powiedział jej również, że powinna Go przedstawiać w tej postaci i że Jego wizerunek powinien być przedmiotem czci na całym świecie. Jezus nadał jej tytuł „Sekretarki Bożego Miłosierdzia”.

Pomimo trudności i chorób, z którymi zmagała się w życiu, siostra Faustyna niestrudzenie pracowała, by szerzyć orędzie Bożego Miłosierdzia. Podróżowała, by propagować nabożeństwo, rozmawiała z księżmi i biskupami oraz pisała listy, by dzielić się swoim przesłaniem. Liczne kościoły, kaplice i sanktuaria na całym świecie zostały poświęcone Miłosierdziu Bożemu, a kult ten pozostaje bardzo aktywny i powszechny do dziś. Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, a w szczególności odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego, którą Jezus podyktował św. Faustynie, przynosi pocieszenie i szczególne łaski, a zwłaszcza obietnicę spokojnej i pogodnej śmierci. Każdy człowiek, nawet najstraszniejszy grzesznik, może znaleźć przebaczenie wszystkich grzechów i nadzieję zbawienia w nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego, ufając Bogu, Ojcu Miłosiernemu, zawsze gotowemu przyjąć z powrotem nawet swoje zagubione i zagubione dzieci.

Dzienniczek św. Faustyny

Przez całe życie św. Faustyna prowadziła dziennik, który po jej śmierci został wydany i przetłumaczony na wiele języków. W nim, oprócz wydarzeń ze swojego życia codziennego, zapisywała, za radą swoich kierowników duchowych i spowiedników, wizje i objawienia, jakie otrzymywała. Znany również jako „Dzienniczek” św. Faustyny: Miłosierdzie Boże w mojej duszy, dziennik jest wyjątkowym świadectwem jej mistycznych doświadczeń i bezpośredniej komunikacji z Jezusem Chrystusem, jaką rzekomo miała.

W swoim dzienniku św. Faustyna szczegółowo dokumentowała wizje, objawienia i duchowe natchnienia, jakich doznała w czasie życia zakonnego. Doświadczenia te obejmowały wizje Jezusa, piekła, czyśćca i nieba, a także szczegółowe instrukcje Jezusa dotyczące krzewienia nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego.

Dzienniczek św. Faustyny ​​zyskał na znaczeniu i popularności po jej kanonizacji i jest obecnie uważany za cenną lekturę dla chrześcijan.

Święta Faustyna: Modlitwy

Dzienniczek św. Faustyny ​​Kowalskiej może być również źródłem specjalnych modlitw do odmawiania w ramach nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego. Czasami modlitwy te są kierowane do Jezusa, innym razem do Matki Bożej, ale są też modlitwy, które proszą o wstawiennictwo samej św. Faustyny ​​jako posłanniczki miłosierdzia do Boga.

Tak zaczyna się Nowenna do świętej Faustyny ​​Kowalskiej, którą należy odmawiać w ramach przygotowań do jej wspomnienia, przypadającego 5 października:

Jezus: „Dusza, która zaufa Mojemu miłosierdziu, jest najszczęśliwsza, bo Ja sam o nią dbam” (Dz. 1273). Odwzajemniam jej moje zaufanie i daję jej wszystko, o co prosi.

Siostra Faustyna: „Nie pojmuję, jak można nie zaufać Temu, który wszystko może. Z Nim wszystko, bez Niego nic. On, Pan, nie dopuści i nie dopuści, by zawiedli się ci, którzy Jemu całkowicie zaufali”.

Święta Faustyno, uproś mi łaskę dziecięcego zaufania Bogu, który wszystko może, który jest samą Miłością i kocha miłością nieskończoną.

Oto słowa modlitwy do Najświętszej Maryi Panny Miłosierdzia:

O Maryjo, moja Matko i Pani, powierzam Ci moją duszę i moje ciało, moje życie i moją śmierć i wszystko, co po niej nastąpi. Oddaję wszystko w Twoje ręce. O moja Matko, okryj moją duszę Twoim dziewiczym płaszczem i udziel mi łaski czystości serca, duszy i ciała, i broń mnie swoją mocą od wszystkich wrogów, zwłaszcza od tych, którzy ukrywają swoją niegodziwość pod maską cnoty. O wspaniała Lilio, Ty jesteś moim zwierciadłem, o moja Matko.

O Maryjo, Niepokalana Dziewico,

Czysty krysztale dla mojego serca,

Jesteś moją siłą, o potężną kotwicą,

Jesteś tarczą i obroną słabych serc.

O Maryjo, jesteś czysta i niezrównana,

Dziewico i Matko zarazem.

Jesteś piękna jak słońce, bez skazy,

Nic nie może się równać z obrazem Twojej duszy.

Twoje piękno urzekło Trójjedynego,

Zstąpił z nieba, opuszczając tron ​​swego wiecznego mieszkania,

I przyjął ciało i krew z Twego serca,

Ukrywając się przez dziewięć miesięcy w sercu Dziewicy.

O Matko, o Dziewico, nikt nie może pojąć,

Że niezmierzony Bóg staje się człowiekiem,

Tylko przez miłość i Jego niezgłębione miłosierdzie.

Przez Ciebie, o Matko, będziemy z Nim żyć na wieki.

O Maryjo, Dziewico Matko i Bramo Niebios,

Przez Ciebie przyszło do nas zbawienie,

Wszelka łaska spływa dla nas z Twoich rąk,

I tylko Twoje wierne naśladowanie uczyni mnie świętym.

O Maryjo, o Dziewico, o najpiękniejsza Lilio,

Twoje Serce było pierwszym tabernakulum dla Jezusa na ziemi,

Bo Twoja pokora była najgłębsza,

I za to zostałaś wywyższona ponad chóry aniołów i świętych.

O Maryjo, moja słodka Matko,

Powierzam Ci moją duszę, moje ciało i moje biedne serce. Bądź Strażniczką mojego życia

A szczególnie w godzinie śmierci, w ostatecznej walce.

O MARYJO, MAMO

O Maryjo, Matko moja, pokornie Cię proszę, okryj moją duszę swoim dziewiczym płaszczem w tej najważniejszej chwili mojego życia, abym mogła być milsza Twojemu Synowi i godnie wysławiać Jego Miłosierdzie przed całym światem i przez całą wieczność.

O MARYJO, NIEPOKALANA DZIEWICZO

O Maryjo, Niepokalana Dziewico, weź mnie pod swoją szczególną opiekę i strzeż czystości mojej duszy, mojego serca i mojego ciała. Ty jesteś wzorem i gwiazdą mojego życia.

O MATKO BOŻA

O Matko Boża, Twoja dusza została zanurzona w morzu goryczy: spójrz na swoje dziecko i naucz je cierpieć i kochać w cierpieniu. Wzmocnij moją duszę, aby ból jej nie złamał. O Matko łaski, naucz mnie żyć z Bogiem. O SŁODKA MATKO PAŃSKA

O słodka Matko Pańska, na Tobie wzoruję swoje życie. Jesteś dla mnie promiennym świtem, zanurzam się w Tobie w ekstazie. O Matko, o Niepokalana Dziewico, w Tobie odbija się dla mnie promień Boga. Uczysz mnie kochać Pana w burzach, Jesteś moją tarczą i obroną przed wrogami.

O SŁODKA MATKO

O słodka Matko, zjednocz moją duszę z Jezusem, bo tylko wtedy będę w stanie przezwyciężyć wszystkie próby i doświadczenia, a tylko w zjednoczeniu z Jezusem moje drobne ofiary będą miłe Bogu. Najsłodsza Matko, naucz mnie życia wewnętrznego. Niech miecz cierpienia nigdy mnie nie złamie. O Czysta Dziewico, wlej siłę w moje serce i chroń je.

O PROMIENNA DZIEWICZO

O Promienna Dziewico, czysta jak kryształ, całkowicie zanurzona w Bogu, powierzam Ci moje życie wewnętrzne. Uporządkuj wszystko tak, aby podobało się Twojemu Synowi. O MATKO BOŻA

O Matko Boża, Najświętsza Maryjo, moja Matko, jesteś teraz moją Matką w najwspanialszy sposób, ponieważ Twój ukochany Syn jest moim Mężem, a zatem oboje jesteśmy Twoimi dziećmi. Z szacunku dla Syna musisz mnie kochać. O Maryjo, moja najukochańsza Matko, kieruj moim życiem wewnętrznym, aby podobało się Twojemu Synowi.