Wśród ikon sakralnych, Czarna Madonna z Częstochowy jest jedną z najbardziej emblematycznych i fascynujących. Oto jej historia
Rosyjskie ikony posiadają nieprzemijający urok, łącząc w sobie duchowość i egzotykę, które sprawiają, że są one jedną z najwyższych form religijnej ekspresji w historii. Powstały wraz z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym, krótko przed rokiem 1000, i czerpały swój religijny symbolizm z mieszaniny wschodnich tradycji sakralnych i świeckich. Przez długi czas nie były one skażone ikonografią zachodnią, która ewoluowała przez wieki.

Czarna Madonna z Częstochowy, podobnie jak wiele innych ikon przedstawiających Maryję, matkę Jezusa, jest tradycyjnie przypisywana św. Łukaszowi. Tradycja głosi, że św. Łukasz, będący uzdolnionym malarzem, namalował wizerunek Maryi, a także portrety apostołów Piotra i Pawła. Uważa się go za twórcę chrześcijańskiej tradycji ikonograficznej zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Wiele bizantyjskich ikon jest przypisywanych św. Łukaszowi lub jego szkołom artystycznym. Jego zdolność do realistycznego opisywania postaci w Ewangelii była inspiracją do przypisywania mu roli malarza postaci świętych.
Czarna Madonna z Częstochowy, starożytny wizerunek Matki Bożej, miałaby należeć do oryginalnych malowideł stworzonych przez św. Łukasza.

Podobnie jak wiele innych Czarnych Madonn, przedstawianych na bizantyjskich ikonach lub rzeźbionych w drewnie cedrowym w stylu typowym dla sztuki orientalnej około 1000 roku, Czarna Madonna z Częstochowy wyróżnia się na tle zachodniej ikonografii. Jej ciemna, wydłużona twarz, bogato zdobiona korona z zatopionym złotem i klejnotami są niecodziennym widokiem dla zachodniego odbiorcy.
Badania nad ikoną umiejscawiają jej powstanie pomiędzy VI a IX wiekiem. Należy ona do kategorii bizantyjskich ikon zwanych Odigitria, czyli „Ta, która wskazuje drogę”. Ikona przedstawia popiersie Maryi trzymającej Dzieciątko Jezus, oboje z ciemnymi twarzami, otoczeni aureolami. Maryja wskazuje na swojego Syna, a na jej czole widnieje sześcioramienna gwiazda, symbolizująca sześć dni stworzenia świata lub walkę Boga z diabłem w chrześcijańskiej tradycji.
Na prawym policzku i szyi Maryi widać blizny po uderzeniach szablą zadanych przez heretyków husytów, którzy w 1430 roku napadli i splądrowali sanktuarium. Rany zadane przez napastników sprawiły, że ikona zaczęła cudownie krwawić.

Czarne Madonny we Włoszech i na świecie: geneza i tajemnica kultu
Od wieków Czarne Madonny stanowią centrum wielu kultów religijnych we Włoszech i poza nimi.
Jak wiele rosyjskich ikon, Czarna Madonna z Częstochowy zalicza się do kategorii Madonn Bolejących. Jej smutek i zarazem duchowa mądrość wyrażają siłę i ufność, gdy pokazuje światu swojego błogosławionego Syna.
Sanktuarium w Częstochowie
Znana również jako Czarna Madonna z Częstochowy, ikona w 1382 roku, po wielu perypetiach, trafiła do sanktuarium na Jasnej Górze, jednego z najważniejszych miejsc kultu katolickiego w Polsce. Od samego początku, a szczególnie od momentu przybycia ikony, sanktuarium stało się sercem wielkiej pobożności. Nawet polscy królowie pielgrzymowali tam, aby oddać hołd Czarnej Madonnie. Paulini, węgierski zakon mnichów powstały wokół postaci św. Pawła Pierwszego Pustelnika, od zawsze opiekują się sanktuarium.
Co roku, latem, odbywają się piesze pielgrzymki na Jasną Górę, szczególnie w okolicach święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Pielgrzymi pokonują setki kilometrów, by dotrzeć do tego świętego miejsca, najdłuższa trasa liczy 600 km! Młody Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II, wziął udział w tej pielgrzymce w 1936 roku.

Modlitwa do Matki Bożej Częstochowskiej
26 sierpnia obchodzone jest święto Matki Bożej Częstochowskiej, ustanowione w 1931 roku przez papieża Piusa X. W 1935 roku zostały zatwierdzone teksty liturgiczne na jej cześć. Czarna Madonna z Częstochowy chroni Polskę przed najazdami obcych i symbolizuje opór przeciwko najeźdźcom. Oto jedna z modlitw dedykowanych Matce Bożej Częstochowskiej:
O Matko Chiaromonte, Matko Kościoła,
z chórami aniołów i naszymi świętymi patronami
pokornie klękamy przed Twoim tronem.
Od wieków jaśniejesz tu, na Jasnej Górze, cudami i łaskami,
siedzibą Twego nieskończonego miłosierdzia.
Spojrzyj na nasze serca, które składają hołd
czci i miłości.
Obudź w nas pragnienie świętości,
ucz nas być prawdziwymi apostołami wiary,
umocnij naszą miłość do Kościoła.
Uproś nam tę łaskę, której tak bardzo pragniemy: (tutaj wymień intencję).
O Matko o zranionej twarzy,
w Twoje ręce składam siebie i moich bliskich.
W Tobie pokładam ufność,
pewien Twojego wstawiennictwa u Twojego Syna,
na chwałę Przenajświętszej Trójcy.
(3 Zdrowaś Maryjo).
Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko,
spójrz na nas w naszych potrzebach.
Pani Jasnej Góry, módl się za nami.
















