Stara rosyjska ikona Acheropita, XIX w., 36 × 30,5 cm
Stara rosyjska ikona Acheropita, XIX w., 36 × 30,5 cm.
Stara rosyjska ikona przedstawiająca Oblicze Chrystusa – Acheropita, znane jako „Zbawiciel nienamalowany ręką ludzką”, jedna z kluczowych postaci w tradycji chrześcijaństwa wschodniego.
Według tradycji wizerunek ukazał się cudownie na lnianej chuście zwanej Mandylion i został wysłany do króla Abgara z Edessy.
Chrystus, ocierając twarz, pozostawił na chuście swoje rysy, co dało początek pierwszym wizerunkom acheropita — czyli takim, które nie ...
Informacje i Charakterystyka
Stara rosyjska ikona Acheropita, XIX w., 36 × 30,5 cm.
Stara rosyjska ikona przedstawiająca Oblicze Chrystusa – Acheropita, znane jako „Zbawiciel nienamalowany ręką ludzką”, jedna z kluczowych postaci w tradycji chrześcijaństwa wschodniego.
Według tradycji wizerunek ukazał się cudownie na lnianej chuście zwanej Mandylion i został wysłany do króla Abgara z Edessy.
Chrystus, ocierając twarz, pozostawił na chuście swoje rysy, co dało początek pierwszym wizerunkom acheropita — czyli takim, które nie powstały ręką człowieka.
W 944 roku ikona została przeniesiona z Edessy do Konstantynopola, gdzie pozostawała aż do złupienia miasta w 1204 r.
Według przekazów później trafiła do Rzymu i była czczona jako Weronika, „prawdziwy wizerunek”.
Oblicze Acheropita uznawane jest za wzorzec wszystkich przedstawień twarzy Chrystusa w sztuce ikonograficznej.
W tradycji prawosławnej wspomnienie tej ikony przypada 16 sierpnia; pierwsza niedziela Wielkiego Postu (Triumf Ortodoksji) to czas, gdy ikony są uroczyście wystawiane w cerkwiach.
Uważana za symbol boskiej obecności i prawdziwego wcielenia Chrystusa, ikona ta bywała też używana jako znak ochronny na chorągwiach i sztandarach.
Przedmiot wykonano na starej drewnianej desce przygotowanej lewkasem i malowano ręcznie temperą jajową, zgodnie z rosyjską tradycją ikonograficzną.
Do ikony dołączona jest opinia rzeczoznawcy oraz eleganckie pudełko z niebieskiego aksamitu.
Pochodzenie: rejon Wołgi, Rosja.
Technika: tempera jajowa na desce z przygotowaniem lewkasem. Wymiary: 36 × 30,5 cm.
Epoka: początek XIX w.